MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: Katılma Alacağı
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı ... vekili, evlilik birliğinin kurulmasından önce davalı eş adına tescil edilen 562 ada 2 parsel sayılı taşınmazda bulunan 28 nolu bağımsız bölüme ilişkin kredi taksitlerinin evlilik birliği içerisinde ödendiğini, davalı eşin ortağı olduğu şirkette bulunan hisselerinin ve davalı eşin banka hesabındaki paranın da edinilmiş mal olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 100.000,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, mal tasfiyesine konu olan konut için karar tarihi olan 26.01.2016 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte 23.619,76 TL artık değere katılma alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dava sırasında bankada bulunan para yönünden mal rejmi tasfiyesinin sona erdiği 13.06.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte 4.095,94 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının MMG şirketindeki payı yönünden istenilen artık değer alacağı isteminin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;
TMK'nun evlenmeyi düzenleyen 134 ve devamı maddelerine göre, evlilik resmi evlendirme memur önünde yapılır ve ondan sonra taraflar evli kabul edilir. Yasanın tanıdığı ve kabul ettiği evlenme şekli dışında gerçekleşen birliktelikler ne ad altında olursa olsun, evlilik olarak değerlendirilemez. Medeni Kanunun, evlilik saymadığı birliktelikler sırasında edinilen mallara yönelik olarak da, mal rejiminin tasfiyesine ilişkin kurallara ve değerlendirmelere dayanılarak katkı payı alacağı, değer artış payı alacağı ve katılma alacağı talebinde bulunulamaz. Mal rejiminin tasfiyesi davasına konu edilebilmesi için, malvarlığının mal rejiminin devamı süresince edinilmiş olması veya evlilik öncesi edinmekle birlikte ödemelerinin tamamının ya da bir kısmının mal rejiminin devamı süresince yapılmış olması gerekir. Buna göre, önceden edinilen malvarlığının, mal rejiminin içine sarkan ödemesinin bulunmaması durumunda eşler arasındaki uyuşmazlık mal rejiminin tasfiyesi kurallarına göre değil, Borçlar Kanunu hükümlerine göre çözüme kavuşturulur.
Somut olayda; eşler, 08.08.2008 tarihinde evlenmiş, 13.06.2011 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün, kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarih itibarıyla sona ermiştir (TMK 225/son). Sözleşmeyle başka mal rejiminin seçildiği ileri sürülmediğinden evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı TKM 170.m), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar ise, edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4722 sayılı Yasanın 10, TMK 202.m).
Tasfiyeye konu 562 ada 2 parsel sayılı taşınmazda bulunan 28 nolu bağımsız bölüm, eşler arasında henüz resmi evlilik birliği kurulmadan 23.01.2008 tarihinde satın alınarak davalı eş adına tescil edilmiştir. Ne var ki, davacı tarafça ödemelerin tamamının mal rejiminin devamı süresince yapıldığı iddia edilmiştir.
Bu gibi durumlarda; öncelikle, mal rejiminin devamı süresince yapılan ödemelerin, tasfiyeye konu malın tamamının değeri karşısındaki oranı bulunur. Bulunan bu oran, malın tasfiye (karara en yakın)/dava tarihindeki sürüm (rayiç) değeri ile çarpılarak tasfiye davasına konu yapılabilecek değer belirlenir. Bu belirlemeden sonra, Yargıtay ve Dairemizce de kabul edilip devamlılık gösteren uygulama ve yöntemler göz önünde bulundurularak artık değere katılma alacağı hakkında bir karar verilmelidir. Anılan taşınmaza ilişkin banka kredisinin toplam 72 kredi taksitinden 18 taksitinin evlilik birliği içerisinde ödendiği anlaşıldığına göre ödenen taksitler itibariyle açıklandığı biçimde artık değere katılma alacağının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hatalı hesaplama yöntemiyle sonuca gidilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
3- Artık değere katılma alacak miktarı hesaplanırken, mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan malların, bu tarihteki durumlarına göre, ancak tasfiye tarihindeki sürüm (rayiç) değerleri esas alınır (TMK 227/1, 228/1, 232 ve 235/1. m). Yargıtay uygulamalarına göre, tasfiye tarihi karar tarihidir.
Somut uyuşmazlıkta tasfiyeye konu edilen 562 ada 2 parsel sayılı taşınmazda bulunan 28 nolu bağımsız bölüme ilişkin katılma alacağının belirlenmesinde karar tarihine en yakın tarihteki sürüm değeri yeniden bilirkişi marifetiyle yapılacak keşif sonucunda belirlendikten sonra hesaplanması gerekirken yazılı şekilde 2013 yılındaki değerinin %20 olarak arttırılmak sureti ile güncellenmesi yoluyla belirlenen değer üzerinden hesaplama yapılması isabetsizdir.
SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) ve (3) nolu bentlerde yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 28.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.