MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: Katılma Alacağı
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde davalı erkek adına edinilen bir adet araç ve taşınmaz bulunduğunu izah ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla taşınmaz yönünden 140.000,00 TL, araç yönünden 2.000,00 TL olmak üzere toplam 142.000,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, 29.12.2015 tarihli beyan dilekçesi ile savunma haklarının kısıtlandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabuluyle, dava konusu 16 nolu bağımsız bölüm için satış tarihi olan 08/05/2013 tarihi esas alınarak 100.641,40 TL katılma alacağı ile araç için taleple bağlı kalınarak 2.000,00 TL katılma alacağı olmak üzere toplam 102.641,40 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;
Mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan edinilmiş mallar tasfiye edilir (4721 s.lı TMK’nun 235/1. m). Eşlere ait kişisel ve edinilmiş mallar, mal rejiminin sonra ermesi anındaki durumlarına(nitelik, seviye, aşama vs) göre değerlendirilir(TMK’nun 228/1. m). Bu malların, kural olarak tasfiye anındaki(TMK’nun 227/1 ve 235/1. m), sürüm(rayiç) değerleri(TMK’nun 232, 239/1. m) hesaba katılır. Yargıtay ve Dairemizin uygulamalarına göre, tasfiye tarihi karar tarihidir. Mahkemece, tasfiye konusu malın karara en yakın tarihteki sürüm değeri belirlenmelidir.
Somut uyuşmazlık incelendiğinde; eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu 17.09.2004 tarihinde edinilen taşınmaz, mal rejiminin sona erdiği boşanma dava tarihi 25.03.2011 itibariyle davalı erkek adına kayıtlı olup, bu tarihten sonra 08.05.2013 tarihinde dava dışı üçüncü şahsa tapuda devredilmiştir. Bu taşınmaz yönünden yasada öngörülen tasfiye tarihi itibariyle değer yerine devir tarihi olan 2013 itibariyle değer üzerinden yapılan hesaplamanın hükme esas alınması hatalıdır. Mahkemece, mal rejimi sona erdiğinde mevcut olan taşınmazın tasfiye tarihi (bozma ile güncelliğini yitireceğinden bozmadan sonra verilecek karara en yakın tarih) itibariyle belirlenecek sürüm (rayiç) değer üzerinden davacının katılma alacağı hesaplanmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1). bentte gösterilen nedenle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.