MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: Evlat Edinme
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili...'nin küçük ...'ın teyzesi, davacı ...'in ise eniştesi olduğunu, ...'nin kız kardeşi olup küçük ...'ın annesi olan ...'nin davalı ... tarafından 2011 yılında öldürüldüğünü, küçük ...'a 2011 yılından itibaren teyzesi... tarafından bakıldığını, küçük ...'ın davacıları anne ve baba olarak bildiğini, davalının halen cezaevinde olduğunu ileri sürerek küçük ...'ın davacılar tarafından evlat edinilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacılar her ne kadar küçük ...'a 2011 yılından itibaren baktıklarını ve evlat edinmek istediklerini bildirmişlersede; davalı babanın çocuğun evlat edinilmesine rıza göstermemesi, çocuğa vasi olarak atanan dede... tarafından bakılacağı ve dede...'nun da çocuğa bakmak istediğini bildirmiş olması karşısında TMK.nun 309.maddesi gereğince evlat edinmek için anne ve babanın rızasının kesin şekil şartı olduğu, rıza olmaması durumunda evlat edinmeye karar verilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine ve davacı taraf yanında kalmakta olan çocuk ile davalı vasi arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonu Cumartesi günü saat 10:00 ile Pazar günü saat 16:00 arasında, dini bayramların ikinci günü saat 10:00 ile üçüncü günü saat 16:00 arasında ve her yıl 1-31 Ağustos tarihleri arasında bir ay süre ile görüşmek suretiyle kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.
Dava evlat edinme kararı verilmesi istemine ilişkindir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre; küçük ...'ın annesi ...'nin, eşi (...'ın babası) tarafından 18.07.2012 tarihinde, bıçak kullanılarak kasten öldürmekten yargılamasının devam ettiği, halen tutuklu bulunduğu, adıgeçenlerin dört küçük çocuklarına babaları ...'in babası...'nun vasi olarak atandığı, annesinin ölümünden itibaren 25.11.2011 doğumlu ...'ın davacılar yanında kaldığı, evli olup birlikte evlat edinmek isteyeyen davacılar ile evlat edinilmek istenen arasında yasanın aradığı yaş farkının bulunduğu, Sosyal Hizmet Uzmanı tarafından düzenlenen 06.05.2015 tarihli rapora göre,...-... ailesinin ...'nu evlat edinmelerinin uyğun olacağının tespit edildiği, ekonomik sıkıntılarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Türk Medeni Kanunu 309. madde,”Evlât edinme, küçüğün ana ve babasının rızasını gerektirir.
Rıza, küçüğün veya ana ve babasının oturdukları yer mahkemesinde sözlü veya yazılı olarak açıklanarak tutanağa geçirilir.
Verilen rıza, evlât edinenlerin adları belirtilmemiş veya evlât edinenler henüz belirlenmemiş olsa dahi geçerlidir.” yasanın 310. maddesinde ise, “Rıza, küçüğün doğumunun üzerinden altı hafta geçmeden önce verilemez.
Rıza, tutanağa geçirilme tarihinden başlayarak altı hafta içinde aynı usulle geri alınabilir.
Geri almadan sonra yeniden verilen rıza kesindir. Aynı yasanın 311. maddesinde ise “Aşağıdaki hâllerde ana ve babadan birinin rızası aranmaz:
l. Kim olduğu veya uzun süreden beri nerede oturduğu bilinmiyorsa veya ayırt etme gücünden sürekli olarak yoksun bulunuyorsa,
2. Küçüğe karşı özen yükümlülüğünü yeterince yerine getirmiyorsa.” hükmünü içermektedir.
Davalı ... küçüğün babası olup rızasının bulunmadığını bildirmiş ve mahkemece babanın rızasının bulunmaması nedeni ile davanın reddine karar verilmiş ise de, davalı ... eşini öldürdüğü 18.07.2012 tarihinden bu yana tutuklu olarak yargılanmakta olduğu, müebbet hapis cezası ile cezalandırıldığı, kararın Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 2014/4427-2015/388 sayılı ilamı ile haksız tahrik hükümleri uygulanmaması nedeni ile fazla ceza tayin edilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile bozulduğu, bu durumda davalının tutukluluk halinin devam edeceğinin anlaşıldığı, tutukluluk nedeni ilede velayet hakkını yerine getiremeyeceği, bu bağlamda TMK.311.maddesinin 2 nolu bendinde belirlenen “ Küçüğe karşı özen yükümlülüğünü yeterince yerine getirmiyorsa” hükmünün olayımızda gerçekleştiği dikkate alınarak evlat edinmede baba rızası aranmamasına karar verilerek davanın kabulü gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Kabule göre de;
Evlat edinme kararı verilmesine yönelik dava reddedildiği halde, davacılar yanında kalan küçük ile vasisi arasında şahsi ilişki kurulmasına karar verilmesi de yerinde değildir.
SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.