MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Vesayet
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün İlçe Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
...'nün 10/05/2016 tarih ve 20271194.367 sayılı yazısı ile; ...'ın, annesi ...'nın çocuğun doğum tarihinde ergin olmaması nedeniyle, TMK'nun 404. maddesi gereği vesayet altına alınması talep edilmiş, Mahkemece talebin reddine karar verilmiştir.
Türk Medeni Kanunu'nun 335. maddesinde "Ergin olmayan çocuk, ana ve babasının velâyeti altındadır. Yasal sebep olmadıkça velâyet ana ve babadan alınamaz. Hâkim vasi atanmasına gerek görmedikçe, kısıtlanan ergin çocuklar da ana ve babanın velâyeti altında kalırlar."; 336. maddesinde “Evlilik devam ettiği sürece ana ve baba velâyeti birlikte kullanırlar. Ortak hayata son verilmiş veya ayrılık hâli gerçekleşmişse hâkim, velâyeti eşlerden birine verebilir. Velâyet, ana ve babadan birinin ölümü hâlinde sağ kalana, boşanmada ise çocuk kendisine bırakılan tarafa aittir.''; 337. maddesinde "Ana ve baba evli değilse velâyet anaya aittir. Ana küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velâyet kendisinden alınmışsa hâkim, çocuğun menfaatine göre, vasi atar veya velâyeti babaya verir.''; 404. maddesinde ise "Velâyet altında bulunmayan her küçük vesayet altına alınır." düzenlemeleri mevcuttur.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden; anne Dilek ile baba İshak'ın evlilik dışı ilişkilerinden 03/05/2016 doğumlu küçük ...'ın dünyaya geldiği, küçüğün 10/05/2016 tarihinde baba İshak tarafından tanındığı, temyiz tarihi itibariyle 18/03/2001 doğumlu anne Dilek'in küçük olması nedeniyle veli olmasının mümkün olmadığı anlaşılmıştır.
Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gözönüne alındığında, velayet kendisi üzerinde bulunan tarafın bu hakkı kullanamaması üzerine, diğer tarafın çocuğu tanıması sonucunda velayetin kendiliğinden tanıyan tarafa geçmeyeceği açıktır. Buna göre, Mahkemece küçüğe vasi atanması gerekirken, talebin reddi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.