MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı ... vekili, düğünde kendisine takılan ziynetlerin aynen iadesini, aynen iadesi mümkün değilse 20.000, 00 TL'nin tahsilini, ayrıca evlilik birliği içinde davalı adına edinilen 55 ST 451 plaka sayılı araca ilişkin olarak 12.500,00 TL katılma alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacı tarafın ziynet eşyalarına ilişkin talebinin reddine, davacı tarafın..... plaka sayılı araca ilişkin katılma alacağı talebinin kısmen kabulü ile 10.835,10 TL katılma alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir.
1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, her iki taraf vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Taraf vekillerinin 55 ST 451 plaka sayılı araca ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacı tarafın aracın 25.000 TL'ye edinildiğini ve bankadan çekilen 10.000 TL kredinin tamamının aracın edinilmesinde kullanıldığını ileri sürdüğü, davalı tarafın ise aracın 22.750 TL'ye edinildiğini, bankadan çekilen kredinin 3.500 TL'sinin aracın alımında kullanıldığını,ayrıca araç edinilirken dava dışı İmdat Tekden'den 15.000 TL borç alındığını savunduğu görülmektedir.
Tasfiyeye konu 55 ST 451 plaka sayılı araç 08.04.2011 tarihinde edinilirken davalının dava dışı ....'den 15.000 TL borç aldığına ilişkin savunmasına ilişkin olarak; davalının İmdat Tekden'e araca ilişkin borcun ödemesine ilişkin olduğundan bahisle 16.08.2011 tarihinde banka aracılığıyla ödeme yapıp savunmasını bu ödemeye dayandırmasına karşılık, bu ödemenin mal rejimi sona erdikten sonra 08.08.2011 tarihinde davalının aracı 3. kişiye devrinden sonra yapılmasına, davalının İmdat Tekden'den borç aldığına ilişkin 16.08.2011 tarihli anılan ödeme dışında somut bir delil bulunmamasına ve tüm dosya içeriği dikkate alındığında dayanılan bu ödemenin tek başına borç alındığını ispata yeter nitelikte olmamasına göre anılan savunmaya itibar edilmesi doğru olmamıştır. Bu halde, Mahkemece, davalının aracın edinilmesi sırasında İmdat Tekden'den borç aldığına ilişkin savunmasına itibar edilmeyerek, tasfiyeye konu aracın edinme tarihindeki değeri olan noter satış sözleşmesinde yazılı değer esas alınarak ve ...'tan davalı adına çekilen kredinin ne kadarının aracın edinilmesinde kullanıldığı açıklığa kavuşturularak hesaplama yapılması ve sonuca gidilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ve eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Her iki taraf vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, her iki taraf vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle REDDİNE, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 14.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.