MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ: İstihkak
İLK DERECE
MAHKEMESİ: İzmir 6. İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İzmir 6. İcra Hukuk Mahkemesinin 27.12.2016 tarihli ve 2016/359 Esas, 2016/824 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın kabulü şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı alacaklı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı üçüncü kişi vekili, müvekkili şirketin hacizli olan Doosan 225 Markalı 34-00-11-10078 plaka sayılı ekskavatörü dosya borçlusundan satın aldığını, satış sözleşmesinin ve faturaların olduğunu, satış tarihinden sonra bu araca haciz konulduğunu, hacze konu borcun müvekkili şirkete ait olmadığını belirterek, davanın kabulünü talep etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, haczin yapıldığı tarihte Ticaret Odası kayıtlarına göre aracın takip borçlusu adına kayıtlı olduğunu, işlemi yapan yer İcra Müdürlüğü olduğundan, müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, davacının istihkak iddiasının mal kaçırmaya yönelik olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince, davacının hacizden evvel söz konusu iş makinelerini satın aldığını bildirmesine karşılık icra dosyasında mevcut fatura dışında sunulmuş herhangi bir yazılı delillin bulunmadığı, davacı üçüncü kişinin söz konusu menkullerin kendisine ait olduğunu kesin ve inandırıcı deliller ile ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince, İzmir Ticaret Odasında borçlu şirket adına kayıtlı iş makinesinin mülkiyeti, borçlu şirket ile davacı arasında İzmir 16. Noterliğinin 23/10/2005 tarihli 20237 yevmiye nolu iş makinesi satış sözleşmesiyle davacı üçüncü kişiye geçtiği, satış sözleşmesinin düzenlendiği tarihin, takip tarihinden ve takibe konu senedin vade tarihinden önceki bir tarih olduğu gerekçeleri ile istinaf talebinin esastan kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile dava konusu iş makinası üzerindeki haczin kaldırılmasına, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafından yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
Dava konusu araç, hacizden önce, Noterde yapılan sözleşme ile üçüncü kişi tarafından satın alınmış, mülkiyet hacizden önce davacıya geçmiştir. Ne var ki, üçüncü kişinin satış işlemini Ticaret Odası’na bildirmemesi nedeni ile dava konusu araç borçlu adına kayıtlı iken Ticaret Odasına yazılan müzekkere ile iş makinasına kayden haciz konulmuştur. Öyleyse, davanın açılmasına sebebiyet vermeyen davalı alacaklının yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru olmamıştır.
Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nin ek geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, hükmün 2. bendindeki ‘....davalıdan alınmasına, ...’’ ibaresinin çıkartılarak yerine “.... davacıdan alınarak Hazineye irat kaydına...’’ ibaresinin, yine hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “...davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ...” ibaresinin çıkarılarak yerine “...davacı üzerinde bırakılmasına,...”ibaresinin, 4. bendindeki “...davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” ibaresinin çıkarılarak yerine “...davacı üzerinde bırakılmasına...” ibaresinin eklenmesine, vekalet ücretine ilişkin 3. bendin hükümden çıkarılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.