DAVA TÜRÜ: İstihkak
MAHKEMESİ: Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli ve 2016/539 Esas, 2017/ 1208 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davalı alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6 Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş, bu kez davacı üçüncü kişi vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü;
K A R A R
26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanuna paralel olarak 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yapan 18.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7.maddesine göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümleri, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.
2.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirasını geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 02.12.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile kırk bin Türk Lirası’na 20.02.2019 tarihli ve 7165 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile de 28.02.2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekizyüz Türk Lirasına çıkarılmıştır.
Buna göre bölge adliye mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 20.07.2016 tarihi ile 02.12.2016 tarihleri arasında ise 10.000 TL, 02.12.2016 tarihi ile 28.02.2019 tarihleri arasında 40.000 TL, 28.02.2019 tarihinden itibaren verilen kararlar için 58.800 TL'dir.
Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değerin yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.
SONUÇ: 5311 sayılı Kanunla değişik İİK.nın 364.maddesinin ikinci fıkrası ve 6100 sayılı HMK'nın 447 ve 366. maddelerinin göndermesi ile uygulanması gereken HMK'nın 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin REDDİNE, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 07.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy