MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: Elatmanın Önlenmesi, Kal, Ecrimisil
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
K A R A R
Davacı vekili, müvekkili kurumun maliki olduğu 35 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından işyeri olarak kullanılmak sureti ile işgal edildiğini belirterek, dava konusu yere elatmanın önlenmesini, binanın kal'ini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 01/12/1999 - 31/11/2000 dönemi için 10.103.600.000 (eski) TL ecrimisilin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil isteğine ilişkindir.
1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Davalı ... vekilinin ecrimisile ilişkin temyiz itirazlarına gelince; ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken davalılardan yalnızca ...’dan tahsiline karar verilmiş olması doğru olmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple hüküm fıkrasına 2. bendinin “dahili davalı ...’dan” kısmının çıkartılarak yerine “davalılardan” yazılmasına, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının 1. bentte gösterilen nedenlerle reddine, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.