MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: Alacak
K A R A R
Davacılar vekili, vekil edenlerinin murisine ait dükkanın boşaltılmadan haksız bir şekilde davalı tarafından içindeki menkul mallarla birlikte işletilmeye başlandığını belirterek, dükkanın devir bedeli ile elde ettiği kârın, mağazanın isim hakkı ile murisin öldüğü tarihte mağazada bulunan malların bedelinin, Nisan-Eylül 2009 tarihleri arasında muristen haksız alınan kira bedellerinin tahsili gerektiğini belirterek, şimdilik 10.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 13.12.2012 tarihli ve 2012/230 Esas, 2012/301 Karar sayılı ilamı ile asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş ve İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.06.2015 tarihli ve 2013/178 Esas, 2015/304 Karar sayılı ilamı ile sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş ve İstanbul 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli ve 2015/1133 Esas, 2016/144 Karar sayılı ilamı ile asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle karşı görevsizlik kararı verilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2016/5538 Esas, 2016/6105 Karar sayılı yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararı ile asliye ticaret mahkemesi görevli mahkeme olarak belirlenmiş, bunun üzerine davaya bakmakla görevli hale gelen İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 15.02.2018 tarihli ve 2016/654 Esas, 2018/138 Karar sayılı ilamı ile davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6100 sayılı HMK'nin 373/4. maddesi; "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünü, geçici 3/2. maddesi ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." hükmünü içermektedir.
Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır. Diğer bir anlatımla, Yargıtayın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi amaçlanmıştır.
Somut olayda, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından merci tayini yolu ile görevli mahkeme belirlenmiş ve Yargıtay dosyadan elini çekmiştir. Bu aşamadan sonra, görevli mahkeme tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp yeni bir karar verilmiş olup, aleyhine kanun yoluna başvurulan karar, İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 15.02.2018 tarihli ve 2016/654 Esas, 2018/138 Karar sayılı kararı olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtayın bir denetimi söz konusu değildir. Bu itibarla, 15.02.2018 tarihinde verilen ve daha önce Yargıtay denetiminden geçmeyen karara karşı, son karar tarihi ve 6100 sayılı HMK'nin 373/4. maddesi karşısında başvurulması gereken kanun yolu istinaftır.
Buna göre incelemenin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılması gerektiğinden kanun yolu incelemesi yapılabilmesi için ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemeye geri çevrilmesine karar verilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle gereği yapılmak üzere dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.