MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: Ecrimisil
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
K A R A R
Davacı, maliki olduğu 1938 ada 210 parsel sayılı taşınmazda bulunan 2 nolu bağımsız bölümü davalı eski eşinin kiraya vermek suretiyle kullandığını ileri sürerek ecrimisile karar verilmesini istemiştir.
Davalı, çekişmeli taşınmazı kiraya vermediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.
Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.
1- Bilindiği üzere; 1086 sayılı HUMK'nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 427/2 maddesi uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080.00.TL'den az olan davalara ait yerel mahkeme kararlarına karşı temyiz yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür. Kararı temyiz eden davacı, dava dilekçesi ile 18.000 TL ecrimisilin davalıdan tahsilini istemiş, 31.01.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 6.546,12 TL artırarak 24.546,12 TL'ye yükseltmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 23.665,80 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş reddedilen kısım olan 880,32 TL'lik kısım davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de bu miktarın temyiz kesinlik sınırı olan 2.080,00 TL nin altında kaldığı açıktır.
Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'da da bir karar verilebilir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından (6100 sayılı Yasanın 3. maddesi yollamasıyla) davacı tarafın temyiz isteminin reddine,
2- Davalı, kararı temyiz ettikten sonra 05.01.2018 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden feragat etmiş, dilekçe Dairemize gönderilmiştir.
Davalı, yukarıda tarihi belirtilen tevsikli dilekçesi ile temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiğinden davalının temyiz isteminin reddine,
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 25/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy