MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 23.11.2018 tarihli ve 2018/14782 Esas, 2018/19135 Karar sayılı ilamı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, ecrmisile ilişkin başlatılan ilamsız takibe yapılan itirazın iptaline ve buna bağlı olarak icra inkar tazminatına ilişkin olup 07.03.2014 tarihli dilekçe ile 4953,86 TL (3906TL asıl alacak, 1047,86 TL işlemiş faiz) değer gösterilerek açılmıştır. Mahkemece 04.06.2015 tarihinde davanın kısmen kabulüne, davalının ... 5. İcra Müdürlüğünün 2014/745 Esas sayılı dosyasında yapılan takipte 3828,63 TL asıl alacak 377,61 TL işlemiş faize yönelik yaptığı irtirazın iptaline asıl alacağa yasal faiz uygulanmak suretiyle takibin devamına davacının fazlaya ilişkin talebinin ve icra inkar tazminatı talebinin ise reddine karar verilmiştir. Davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 23.11.2018 tarihli ve 2018/4742 Esas, 2018/19135 Karar sayılı ilamı ile temyiz edilen miktar kesinlik sınırı altında kaldığından davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.4.2005 tarihli ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.
Somut olayda, talebin karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 23.11.2018 tarihli Dairemiz kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.
01.01.2018 tarihinden itibaren değeri 15.910 TL.'den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür. Bu durumda davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmektedir
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, istek halinde peşin harcın karar düzeltme isteyene iadesine, 07.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.