MAHKEMESİ : Ödemiş 1. Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Evlat Edinme
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 10.06.2019 tarihli ve 2017/15843 Esas, 2019/5603 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili ile davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:
KARAR
Dava dilekçesinde, davacı ...'in davalı ...'i evlat edinmesine karar verilmesi istenmiş, davanın reddine dair verilen karar Dairemizce onanması üzerine davacı vekili ile davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenmiştir.
Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 313. maddesi kapsamında ergin kişinin evlat edinilmesi istemine ilişkindir.
1. Davacı vekilinin karar düzeltme istemi yönünden;
4721 sayılı TMK'de evlat edinme "Aile Hukuku" başıklı İkinci Kitap'ın "Hısımlık" başlıklı İkinci Kısım'ın "Soybağının Kurulması" başlıklı Birinci Bölüm'ün "Evlât Edinme
" başlıklı Dördüncü Ayırım'ında 305 ila 320. maddeler arasında düzenlenmiştir. Nitekim TMK'nin "Genel olarak soybağının kurulması" başlıklı 282. maddesinde Çocuk ile ana arasında soybağının doğumla kurulduğu; çocuk ile baba arasındaki soybağının ise, ana ile evlilik, tanıma veya hâkim hükmüyle kurulduğu; soybağının ayrıca evlât edinme yoluyla da kurulduğu hüküm altına alınmıştır. Evlat edinmenin, Kanundaki düzenleme yeri ve 282/3. madde ile birlikte değerlendirildiğinde soybağı davası niteliğinde olduğu açıktır.
Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 103/1-b maddesi uyarınca soybağına ilişkin dava ya da işlerin adli tatilde görülecek dava ve işlerden olup bu davalara ait kararların tebliğinde ve sürelerin işlemesinde 104. madde uygulanmaz.
Yargıtay kararı düzeltme isteyen davacı vekiline 24.07.2019 gününde tebliğ edilmiş ve karar düzeltme dilekçesi 06.09.2019 gününde verilmiştir. Bu durumda 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 440. maddesinde öngörülen onbeş günlük süre geçmiş olduğundan karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2. Davalı ...'in karar düzeltme istemi yönünden;
Yargıtay ilamı, davalı ...'e tebliğ yapılacak adresin MERNİS adresi olduğu tebliğ zarfı üzerinde belirtilmek suretiyle, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre (2) nolu haber kağıdı adres kapısına yapıştırılarak mahalle muhtarına tebliğ edildiği, anlaşılmakta olup bu şekilde yapılan tebligatlar usulsüz olduğundan davalının karar düzeltme dilekçesinin süresi içerisinde olduğu kabul edilerek yapılan değerlendirmede; dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı ...'in karar düzeltme isteminin ise (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle ayrı ayrı REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 450,00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davalıdan alınarak Hazineye irad kaydına, 92,50 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 20,80 TL’nin karar düzeltme isteyen davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 22.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy