MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ: Katılma Alacağı
İLK DERECE
MAHKEMESİ: Antalya 2. Aile Mahkemesi
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Antalya 2. Aile Mahkemesinin 25.05.2017 tarihli ve 2014/971 Esas, 2017/437 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüyle kararın kaldırılmasına davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dairenin 2018/10362 Esas ve 2019/6159 Karar sayılı bozma ilamına karşı Antalya Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, mal rejiminin tasfiyesi ile katılma alacağı istemine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 2017/1925 Esas, 2018/218 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabul kısmen reddine dair hüküm kurulmuştur. Davacı vekilince temyiz yolu başvurusu neticesinde yapılan incelemede anılan hüküm Dairenin 2018/10352 Esas, 2019/6159 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş olup, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince önceki kararda direnilmiştir. Direnme kararı, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 373. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Yasa'nın geçici 4. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yapılan incelemeye, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre bozma ilamına karşı verilen direnme kararı usul ve yasaya uygun bulunmuş olup davacı tarafın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan direnme kararının HMK'nin 370. maddesi gereğince ONANMASINA, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 10,00 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 18.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy