MAHKEMESİ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ: İstihkak
İLK DERECE
MAHKEMESİ: Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 12.03.2019 tarihli ve 2017/1146 Esas, 2019/211 Karar sayılı kararıyla davanın, birleşen davalar ile birlikte ayrı ayrı konusuz kalmaları nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı üçüncü kişi vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı üçüncü kişi vekili borçlu aleyhine yapılan takip nedeniyle Bursa 15. İcra Müdürlüğünün 2017/11405 Esas sayılı dosyasında müvekkiline ait fabrikada haciz yapıldığını, mahcuzların borçluya ait olmadığını belirterek, istihkak ididalarının kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına ve davalı aleyhine tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı alacaklı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince farklı takip dosyalarında yapılan hacizler nedeniyle tarafları aynı olan 2018/1147, 2018/1148 Esas sayılı dosyalar iş bu dosya ile birleştirilerek yargılamaya devam edilmiş ve borçlu şirket hakkında kesinleşen iflas kararının bulunması nedeniyle borçlu hakkında takipler düşeceğinden hacizler kalkmış olduğu dikkate alınarak esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davacı şirket ile borçlu şirket arasında fiili bağlantı bulunduğu ve üçüncü kişinin defter kayıtları ile mahcuzların birebir örtüşmediği gerekçesiyle yargılama gideri ve vekalet ücreti davacı üzerinde bırakılmış ve hükme karşı davacı üçüncü kişi vekilince yargılama gideri yönünden maktu harçla istinaf yoluna başvurulmuştur.
İlk Derece Mahkemesince nispi harçla kanun yoluna başvurması gerektiği aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı ihtarını içeren muhtıra davacı vekiline tebliğ edildikten sonra süresinde harç tamamlanmamış, Mahkemece dosya istinaf talebinin incelenmesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince usulüne uygun muhtıraya rağmen süresinde harç tamamlanmadığından ek kararla başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi için dosyanın iade edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince ek karar ile başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, ek karar davacı tarafından nispi harçla istinaf edilmiştir.
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, 25.09.2019 tarihli ek kararın doğru olduğu gerekçesiyle talebin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı üçüncü kişi vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan bölümünün karar ve ilam harcı başlıklı III. kısmının 1. fıkrasında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı; 2-a fıkrasında ise, 1. fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkındaki kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı alınacağının hüküm altına alınmıştır.
Somut olayda, konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek davanın esası hakkında karar verilmediğinden Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin "yargı harçları" başlıklı bölümünün "karar ve ilam harcı" başlıklı III. kısmının 2-a maddesi gereğince İlk derece mahkemesi kararında isabetli şekilde maktu karar ve ilam harcına hükmedilmiş ise de nispi istinaf harcı alınmasına karar verilerek süresinde harç yatırılmaması nedeniyle ek kararla istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş olması doğru olmadığından Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince 25.09.2019 tarihli ek kararın kaldırılarak davacının istinaf talebinin esastan incelenmesi gerekirken, başvurunun reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nin 371. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 15.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.