MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ: Elatmanın Önlenmesi, Yıkım
İLK DERECE
MAHKEMESİ: İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi
EK KARAR TARİHİ: 11/09/2020
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.02.2020 tarihli ve 2017/454 Esas, 2020/82 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Mahkemece 11.09.2020 tarihli ek karar ile istinaf başvurusunun reddedilmesi üzerine, bir kısım davalılar vekili tarafından 11.09.2020 tarihli ek karar istinaf edilmiş olmakla İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez bir kısım davalılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili tarafından açılan elatmanın önlenmesi ve yıkım talepli davada; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İlk Derece Mahkemesinin 11.09.2020 tarihli ek kararı ile kesin süre içinde muhtıra ile bildirilen harcın ikmal edilmediğinden bahisle istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiş, anılan ek karar yine bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmesi üzerine, karar, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.
Dosya içerisindeki tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde;
İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karara karşı bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İlk Derece Mahkemesince 09.07.2020 tarihinde muhtıra düzenlenerek başvuru yapan birkısım davalılar vekilinden 1.909,50 TL istinaf nispi karar harcının yatırılmasının istendiği, söz konusu muhtıranın 23.07.2020 tarihinde muhataba tebliğ edildiği, verilen kesin süre içinde istinaf yoluna başvuran bir kısım davalılar vekili tarafından dosyaya 1.909,50 TL yatırıldığı, ancak harç tahsili yerine gider avansı olarak tahsilat yapıldığı anlaşılmakta olup; adil yargılama hakkı kapsamında mahkemeye erişim hakkı, dosyaya yatan meblağ ile muhtıradaki miktarın aynı olduğu dikkate alındığında 1.909,50 TL’nin istinaf karar harcı yerine gider avansı olarak yatırılması hususunda açık yanılma bulunduğunun ve muhtıra ile bildirilen eksik harcın dosyaya yatırıldığının kabulü gerekir. Bu halde, İlk Derece Mahkemesinin 11.09.2020 tarihli ek kararı yerinde olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesinin anılan ek karar hakkındaki 17.11.2020 tarihli kararının bozulması ile davanın esası hakkındaki istinaf itirazlarının incelenmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin 17.11.2020 tarihli kararının BOZULMASINA, İlk Derece Mahkemesinin 27.02.2020 tarihli kararına yönelen istinaf itirazlarının incelenmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde peşin harcın iadesine, 06.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy