MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ: Kullanım Kadastrosu
Taraflar arasında Yozgat Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararının duruşma yapılmak suretiyle temyizen incelenmesi talep edilmiş olmakla; davanın değeri itibariyle duruşma istemi reddedilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Yozgat İİi Aydıncık ilçesi Kösreli Köyü çalışma alanında 3402 sayılı Kanun’un Ek-5. maddesi hükmüne göre 2015 yılanda yapılan kadastro çalışmaları sırasında, 196 ada 1 parsel sayılı 5.913.367,72 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiş ve kadastro tespiti itiraz edilmeksizin kesinleştikten sonra bölgede 6831 Sayılı Kanun çerçevesinde kullanım kadastrosu çalışmaları yapılmıştır.
Davacı ..., Yozgat İİi Aydıncık ilçesi Kösreli Köyü çalışma alanında bulunan 196 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava dilekçesine ekli krokide işaretli kısımlarının kendisinin kullanımında bulunduğunu ve 1981 yılından önce orman niteliğini kaybettiği halde kadastro çalışmaları sırasında orman olarak tespit edildiğini ileri sürerek, belirtilen alanların orman sınırı dışına çıkarılmasına karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, aktif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş ve işbu karar davacı vekili tarafından süresinden sonra eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz edilmiştir.
Temyiz dilekçesine eklenen belgeler birlikte değerlendirildiğinde, 6100 sayılı HMK′ nın 95. ve devamı maddelerinde düzenlenen eski hale getirme talebi yönünden yasal koşulların bulunmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin eski hale getirme talebinin reddine karar verilerek, temyiz isteminin değerlendirilmesinde; Davacı vekilinin, mahkeme kararının tebliğinden itibaren 15 günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra 07.09.2020 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından; 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 432/4. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 01.06.1990 tarih ve 3/4 sayılı İçtihatları Birleştirme Kararı uyarınca davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yasal süresi içinde verilmeyen temyiz dilekçesinin REDDİNE, 06.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.