MAHKEMESİ: Adıyaman Kadastro Mahkemesi
Taraflar arasında Adıyaman Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi (16.) Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; Bölge Adliye Mahkemesince davacının temyiz dilekçesinin reddine dair verilen 01.03.2018 tarihli ve 2017/752 Esas, 2018/45 Karar sayılı ek kararın davacı tarafça temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Kadastro sırasında ... İlçesi ... köyü/mahallesi çalışma alanında bulunan 131 ada 6 parsel sayılı, 4846,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz susuz tarla vasfıyla ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; davacı tarafça istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu taşınmazın tespit tutanağında belirtilen harca esas değeri 1.599,35 TL olup İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nin 341/2. maddesine göre miktarı itibariyle kesin olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusu HMK'nin 352. maddesi gereğince kesin olarak reddedilmiş ve bu karar davacı vekilince temyiz edilmekle, 01.03.2018 tarihli ek kararla, temyiz dilekçesinin HMK'nin 366/1. maddesi yollamasıyla HMK'nin 346/1. maddesi gereğince reddine karar verilmiş ve bu ek karar da davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.
1.Anayasa'nın 36. maddesinin 1. fıkrası uyarınca herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ... davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Mahkemeye erişim hakkı, Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir unsurudur. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde de herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmıştır. Buna göre, mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, adil yargılanma hakkı kapsamındadır.
28.07.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun’un 53.maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesi ile "Kadastro Mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar ve değere bakılmaksızın 12.1.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir." hükmü getirilmiştir. Hükmün gerekçesinde belirtildiği üzere, bu madde ile söz konusu davaların miktar veya değerine göre istinaf veya temyiz yoluna tabi olup olmadığıyla ilgili uygulamada oluşan tereddütlerin giderilmesi amaçlanmıştır.
Yukarıda açıklandığı üzere Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, hukuk güvenliği ile hukuki belirlilik ilkesi, 28.07.2020 tarihli ve Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun’un 53.maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesi karşısında, tereddüte yol açan usul kurallarının hakkaniyete halel getirecek kadar aşırı şekilci olarak uygulanmaması ve adalet duygusunun rencide edilmemesi gerektiği de gözetildiğinde, 16.01.2018 tarihli karara karşı temyiz yoluna başvurulabileceği kabul edilmelidir.
Bu itibarla, İlk Derece Mahkemesinin kararı miktar itibariyle kesin nitelikte olmayıp istinafı ve temyizi kabil nihai karar olduğundan, temyiz talebinin reddine ilişkin usul ve yasaya aykırı Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2018 tarihli ve 2017/752 Esas, 2018/45 Karar sayılı ek kararın kaldırılmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçilmiştir.
2. Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesince taşınmazın kadastro tespit tutanağında harca esas değerinin 1.599,35 TL olarak belirlenmiş olması ve bu değerin HMK’nin 341/2. maddesi gereğince karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 3110 TL’nin altında bulunması nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararının miktar itibariyle kesin olduğu belirtilerek, davacının temyiz başvurusunun reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda 1. bentte açıklanan sebeplerle, İlk Derece Mahkemesinin kararı miktar itibariyle kesin nitelikte olmayıp istinafı ve temyizi kabil nihai karar olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf isteğinin esastan incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde reddedilmiş olması doğru olmamıştır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin yukarıda belirtilen temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nin 371. maddesi gereğince Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesine, karardan bir suretin İlk Derece Adıyaman Kadastro Mahkemesine gönderilmesine,02.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy