MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 11.01.2021 tarihli ve 2020/1344 Esas, 2020/65 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, altın hesabındaki birikim ve araç nedeniyle katılma alacağı isteğine ilişkin olup; dava dilekçesinde harca esas değer 9.600,00 TL gösterilerek ve bu değer üzerinden peşin harç yatırılarak dava açılmış, harcı da yatırılan 08.04.2016 havale tarihli dilekçede 9.600,00 TL’nin 4.350,00 TL’sinin altın hesabındaki birikimden kaynaklı alacak, 5.250,00 TL’sinin araç nedeniyle alacak isteğine ilişkin olduğu açıklanarak ve araç nedeniyle katılma alacağına ilişkin talep 2.950,00 TL arttırılarak 8.200,00 TL’ye, neticede toplam talep 12.550,00 TL’ye yükseltilmiştir. Mahkemece 17.05.2016 tarihli ilk kararla, davanın kısmen kabulüne, araç nedeniyle 8.200,00 TL katılma alacağının davalıdan tahsiline, davaya konu edilen altınlar yönünden 4.350,00 TL değerinde 45 gram altın yargılama sırasında davalı tarafından davacıya verilmiş olmakla bu konudaki talebin konusuz kalması nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 15.04.2019 tarihli ve 2019/2221 Esas, 2019/4115 Karar sayılı ilamı ile katılma alacağına esas dava konusu araç yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda 13.02.2020 tarihli kararla, araç yönünden davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 11.01.2021 tarihli ve 2020/1344 Esas, 2021/65 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından süresinde bu kararın katılma alacağına esas dava konusu araca yönelik düzeltilmesi istenmiştir.
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu'nca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.04.2005 tarihli ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.
Talebin karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 11.01.2021 tarihli Dairemizin kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Dairemizin karar tarihine göre belirlenmelidir.
Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK'un 440/111-1 maddesi 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile HUMK'a ilave edilen Ek Madde 4'e göre de; 01.01.2021 tarihinden itibaren değeri 26.310 TL'den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.
SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenle, 6100 sayılı Yasanın Geçici 3. maddesi yollaması ile davacı vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 04.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.