MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mah.Sıfatıyla)
DAVA TÜRÜ: Katılma Alacağı
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma sonrası yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı ... Beldek vekili, evlilik birliği içinde davalı erkek adına edinilen iki adet araç ve bir adet taşınmaz bulunduğunu açıklayarak, edinilmiş mallara katılma rejiminin tasfiyesiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL alacağın faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece verilen ilk kararda, davanın kısmen kabulüyle, 1.700,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından temyiz itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde Daire'nin 2016/5074 Esas ve 2018/13981 Karar sayılı ilamıyla, çekilen konut kredisi ve davalının kişisel malları gözetilerek hesaplama yapılması gerektiğine işaret edilerek hüküm bozulmuştur.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulüne, 50.218,80 TL alacağın dava tarihi olan 22.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davalı vekilinin faiz başlangıcına yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Davacı lehine hükmedilen alacak, katılma alacağı niteliğindedir. Katılma alacağında, malların kural olarak tasfiye anındaki (TMK mad. 227/1 ve 235/1), sürüm (rayiç) değerleri (TMK mad. 232, 239/1) hesaba katılır. TMK'nin 239/son maddesinde; “…aksine anlaşma yoksa tasfiyenin sona ermesinden başlayarak katılma alacağına ve değer artış payına faiz yürütülür…” hüküm altına alınmıştır. Yargıtay'ın ve Dairemizin kökleşmiş uygulamalarına göre tasfiye tarihi karar tarihidir. Kararda faiz başlangıcı tarihlerinin infazda karışıklığa veya duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gereklidir (HMK mad. 297/2).
Somut olayda, katılma alacağına tasfiye tarihi olan karar tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde dava tarihinden itibaren alacağa faiz işletilmesi yerinde değildir. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları, yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hüküm fıkrasının ikinci bendinde geçen "dava tarihi olan 22.11.2013" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine "tasfiye tarihi olan 24.12.2020" rakam ve kelimelerinin yazılmasına, HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.