MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi
SAYISI: 2022/2364 E., 2024/1548 K.
KARAR: İstinaf başvurusunun esastan reddine
İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 9. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI: 2019/546 E., 2020/356 K.
Taraflar arasındaki kullanıcı şerhi verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili ... ilçesi ... Reis Mahallesinde kullanım kadastrosu yapıldığı, kendisinin 2012 yılında satın alma nedeniyle fiilen zilyet olduğu ve dava dışı 7608 ada 4 ve 7745 ada 1 parseller arasında kalan tescil harici alanda lehine kullanıcı şerhi verilmemesinin isabetsiz olduğunu iddia ederek dava açmıştır.
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacının iddia ettiği alanın fiilen yol ve kaldırım olarak kullanılmakta olup plansız sahalarda umumi açık alanların özel mülkiyete konu edilemeyeceğinin tespit edildiği, herkesin kullanımına açık bu alanlarda davacının zilyetlik iradesinden ve fiili hakimiyetinden bahsedilemeyeceği, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup iş bu kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,
427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 187,80 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
19.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.