(765 S. K. m. 1, 159)
Dava: Adliyenin manevi şahsiyetini alenen tahkir ve tezyif etmekten sanık Kemal'in yapılan yargılanması sonunda; beraatine dair İZMİR 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 20.11.1975 gün ve 249 esas, 341 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen deliller, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre, sanığın eylemi;
Hürriyet ve musavat gibi genel bir kavram niteliğinde bulunan Adalete sövmekten ibaret olup, Devlet kuvvetlerinden biri olan ve tüzel kişiliği bulunan Adliye'nin manevi kişiliğini tahkir ve tezyif olarak kabul edilemeyeceğinden bu nedenlerle C.Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 7.4.1976 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy