(765 S. K. m. 179) (1412 S. K. m. 127)
Adiyen müessir fiilden sanıklar H. ve O.'nun yapılan yargılanmaları sonunda: TCK. nun 456/4-51/1-55/3. maddeleri uyarınca sanıklardan H.'nin 150 lira O.'nun ise 100 lira ağır para cezalarıyla mahkumiyetlerine, 647 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince cezalarının ertelenmesine, 250 lira manevi tazminatın sanık H.'den alınarak müdahile verilmesine reddedilen tazminat miktarı üzerinden 25 lira nispi ücreti vekaletin müdahilden alınıp sanık H.'ye verilmesine, 15 lira nispi harcın sanık H.'den tahsiline dair N. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23/03/1977 gün ve 38 esas 44 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil M.'ye vekaleten H.Ö. tarafından istenilmiş ve şartı depo parası ile yerine getirilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıkların küçük mağduru bahçelerinden salatalık kopardıktan sonra yakalayıp bunları bir mendil içinde mağdurun eline verip zincirle bağladıkları, yanlarında bekçide olduğu halde doğruca köye getirdikleri ve orada ellerinin çözüldüğü ve bu durumu Bekçi D.nin de doğruladığı anlaşılmış olmasına göre, TCK. nun 179. maddesindeki gayri meşruluk unsuru oluşmamış ve bir başka anlatımla Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 127. maddesinde olduğu gibi, Pozitif hukuka uygunluk durumunda özgürlükten yoksun kılmak kastından da söz edilemeyeceğinden yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine tetkik olunan dosya münderecatına göre davaya katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, depo parasının gelir yazılmasına 11.01.1978 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy