(765 S. K. m. 179, 421)
Dava: Hürriyeti tehditten sanıklar Rahmi ve Yıldırım'ın yapılan yargılanmaları sonunda; hükümlerine dair İzmir Birinci Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 30.4.1981 gün ve 53 esas, 130 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı ve sanık Yıldırım tarafından istenilmiş ve şartı sanık Yıldırım tarafından depo parası ile yerine getirilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile 12.11.1981 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: İzmir Fuarı'nda bir salonda garsonluk yapan mağdur 1962 doğumlu Deniz'in çevrede eşcinsel olarak bilinen pavyon artisti veya şarkıcısı genç bir kişi ile aynı masada gece yarısını geçen saatlerde oturmakta olduğunu gören sanıklar, onu da masa arkadaşı gibi eşcinsel zannederek kendisi ile ilişki kurmak istemişler, bu amaçla gece saat 02'de evine başka bir taksi ile gitmekte olan mağdurun yolunu keserek sanıklardan Yıldırım'ın yönetimindeki arabalarına zorla almışlardır.
Mağdur arabada sanıklardan Rahmi'ye; "yanıldığını eşcinsel olmadığını" anlatarak onu inandırdıktan bir süre sonra sanıklar kendisini evinin sokağı başına bırakarak uzaklaşmışlardır.
Mağdurun ve babası Gazi'nin C. Savcılığında ve duruşmalardaki anlatımları, tanık bilgileri genelde bu doğrultudadır.
Olay günü sabahı saat 5.45'de adli tıp uzmanınca verilmiş raporlara göre mağdur Deniz ve sanık Rahmi'nin alkollü oldukları da anlaşılmaktadır.
Mağdurun sanıklar haklarında sarkıntılığa bağlı sözler ve öneri nedeniyle bir şikayeti yoktur.
Böyle bir olayda iki kişinin birleşerek özel kasıt ile başkasının özgürlüğünü daraltma suçu söz konusu olamaz. Olay bütünü ile 18 yaşlarındaki genç erkek Deniz'e karşı eş cinsel ilişki önerisine yönelmiş ve bir süre onu arabada tutmak olgusunu da içeren sarkıntılık niteliğindedir. Mağdur olay sırasında hareket serbestisinden yoksun kalmışsa da bu sanıkların TCK.nun 179. maddesine özgü yoğunlaşmış özel kastından değil, olayın genel kasta bağlı biçim ve türünden dolaylı olarak gelişen sonucudur.
Sonuç: Bu nedenlerle C. Savcısı ile sanıklar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki bir sayılı istem gibi BOZULMASINA, bozma nedenlerine ve olayın başkaca araştırılıp aydınlatılacak bir yönü bulunmadığından CMUK.nun 322/1. maddesi hükmüne dayanılarak sanıkların özgürlüğü daraltmak suçundan BERAATLERİNE, depo paralarının geri verilmesine, 17.11.1981 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy