(765 S. K. m. 522) (1412 S. K. m. 66)
Dava: Hakkı olmayan yere tecavüzden sanık Osman'ın yapılan yargılanması sonunda, TCK.nun 513/2, 59; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca 18.750 lira ağır para cezasıyle hükümlülüğüne ve ertelemeye dair, (Gevaş Sulh Ceza Mahkemesi)nden verilen 20.10.1986 gün ve 54 esas, 107 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile 11.12.1986 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: TCK.nun ikinci kitabının onuncu bab, altıncı ve yedinci fasıllarında yer alan maddelere aykırı davranış suçlarında cürmün konusu olan suçun ve cürümden hasıl olan zararın suç işlendiği sırada ve zamandaki objektif kıymetinin CMUK.nun 66. maddesi uyarınca gerektiğinde bilirkişi düşüncesi alınıp ve yurttaki genel ekonomik koşullar, paranın satın alma gücü, suçun işleniş özelliğine sanığın kişiliği gözönünde tutularrak TCK.nun 522. maddesinin uygulanması gerekli isede denetim ve uygulamada birliğin sağlanması bakımından Dairemizce 1986 yılı için; 50 bin liraya kadar değerler pek hafif, 150 bin liraya kadar hafif, 250 bin liraya kadar normal ve daha yukarısı da pek fahiş, 1987 yılı için, 100 bin liraya kadar pek hafif, 300 bin liraya kadar hafif, 500 bin liraya kadar normal ve daha yukarı değerler de pek fahiş olarak benimsendiği, bu nedenle de suç konusu yerin 40 bin lira olan değerinin pek hafif yerine normal kabulüyle yazılı biçimde hüküm kurularak sonuçta sanığa fazla ceza tayini bozmayı gerektirmiş yerel C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 10.2.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy