(765 S. K. m. 289)
Dava: Yalan yere şahadetten sanık Ömer'in yapılan yargılanması sonunda, TCK.nun 286/2, 59. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay ağır hapis cezasıyla hükümlülüğüne dair, (Van Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 14.6.1988 gün ve 71 esas, 144 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığın'ndan tebliğname ile 29.9.1988 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 1.6.1987 gün 1987/8-100 esas, 1987/322 sayılı kararında da benimsendiği üzere, sanığın yalan tanıklığın taalluk ettiği yargılama 26.2.1987 tarihinde bittikten ve hakkında yalan tanıklıktan dava açılmasından sonra 7.6.1988 tarihinde hakikata rücü etmiş olduğu ve TCK.nun 289/2. maddesinde (yalan şahadetin vuku bulduğu dava hakkında mahkemeden bir karar çıkmazdan evvel zuhura gelmiş olmak şartı ile) şeklindeki hüküm, hukuk mahkemesine taalluk ettiği, ceza davası için böyle bir koşulun bulunmadığı gözetilmeyerek TCK.nun 289/2. maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.10.1988 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy