(765 S. K. m. 80, 513/2)
Dava: Hakkı olmayan yere tecavüzden sanıklar H. G., R. İ.'nin yapılan yargılamaları sonunda; TCK.nun 513/2, 2790 Sayılı Yasa, TCK.nun 522, 72, 647 Sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca 15.000 lira ağır para cezasıyle hükümlülüğüne dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 27.4.1988 gün ve 41 esas 101 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile 30.3.1989 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: 3506 Sayılı Kanunun geçici 1. maddesinde yazılı süre geçtiğinden ve bu yasa uyarıncada tebliğname düzenlendiğinden temyiz incelemesi yapılmıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak,
Sanıkların aynı mevkide bulunan köy merasının iki yerine aynı zamanda tecavüz etmeleri halinde tek suç, ayrı zaman dilimi içinde tecavüz ettiklerinin anlaşılması halinde de TCK.nun 80. maddesinin uygulanması gerekeceği ve olayda iki ayrı suçun oluşmadığının gözetilmemesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş mahalli C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.4.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy