(765 S. K. m. 391, 516)
Dava: Izrar suçundan sanık M.D.'nin yapılan yargılaması sonunda: TCK.nun 391.59,647 sayılı Kanunun 4. mad.leri gereğince 90.000 TL. ağır para cezasıyla hükümlülüğüne dair Mahalli Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.1.1990 gün ve 211 E. ve 33 K. sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 14.6.1990 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Zarar verme suçlarında TCK.nun 51. mad.sinin uygulama yeri bulunmadığından tebliğnamede yazılı 2 numaralı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.
1 - Kamuya ilişkin haberleşmeyi sağlayan tellere zarar vererek haberleşmeyi kesintiye uğratma sözkonusu olmayıp müştekinin kardeşine ait abone telefon telinin kesilmesi şeklinde gelişen olayda, TCK.nun 391. maddesinde yazılı suç unsurlarının bulunmadığı, eylemin TCK.nunun 516/ilk maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,
2 - Sanığın geçmiş ve gelecek kişiliğini yansıtmadığından dolayı yasal olmayan ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel kurulunun 7.6.1976 gün ve 3-4/3 sayılı kararında yazılı ilkeleri içermeyen bir gerekçe ile ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerktirmiş sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA 26.6.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy