(2004 S. K. m. 272, 342) (765 S. K. m. 309) (1412 S. K. m. 135)
Dava: Hükmen yeddi nez olunan gayrimenkule tekrar tecavüzden sanık Ramazan'ın yapılan yargılaması sonunda; İİK.nun 342. maddesi gereğince 2 ay hapis cezasıyla hükümlülüğüne dair, (İstanbul Dördüncü Ceza Mahkemesi)nden verilen 24.1.1990 gün ve 2821 esas, 58 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile 14.6.1990 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: İİK.nun 342. maddesinde "icradairesi marifetiyle alacaklıya veya alıcıya teslim edilen bir gayrimenkule veya gemiye haklı bir sebep olmaksızın tekrar giren borçlunun, icra işleri tetkik mercii tarafından TCK.nun 309. maddesine göre cezalandırılacağı" yazılıdır.
Madde metninden açıkça anlaşılacağı gibi, teslimin mutlaka bir ilama dayanması şart olmayıp, İİK.nun 272 ve takip eden maddelerine göre yapılan teslime aykırılık halinde de aynı suç oluşacaktır.
Olayımızda da, 30.5.1989 tarihli teslim tutanağı gereğince taşınmazdan zorla çıkarılmış olan sanığın, aynı taşınmaza tekrar girmesi sonucu suç oluşmuş olmaktadır. Bu nedenle Mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak:
İİK.nun 342. maddesi yollaması ile TCK.nun 309/1. maddesinin uygulanması söz konusu olduğundan, davanın yargılama usulü bakımından Ceza Muhakemeleri Kanuna tabi olduğu, bu nedenle de anılan Kanunun 135. maddesi göz önüne alınarak sanığın sorgusunun yapılması gerektiği düşünülmeden, savunması alınmayan sanığın yokluğunda mahkumiyet hükmü kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi İİK.nun 366 ve CMUK.nun 321. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27.09.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy