(765 S. K. m. 299) (647 S. K. m. 14)
Dava: Firar etmekten sanık Mustafa'nın yapılan yargılaması sonunda, TCK.nun 299/2. maddesi uyarınca 9 ay 12 gün ağır hapis cezasıyla hükümlülüğüne dair, (Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 28.3.1990 gün ve 16 esas, 63 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı, C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile 21.6.1990 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, 647 sayılı Kanunun 14. maddesine göre hükümlülüğüne ve bu kanunda yazılı izin verme yetkisinin C. Savcılarına ait olmasına infaz koruma memurları ve diğer yetkililerin izin vermelerinin sanığın suç kastının oluşmasına ve kastının bulunmamasına neden teşkil etmemesine ve oluşa göre 3653 sayılı Kanunun 1. maddesi ile değişik 647 sayılı Kanunun 14. maddesine eklenen son fıkrasının uygulanmasının olanaksız bulunmasına engel olarak bildirilen ve temyiz edilmeden kesinleşen dosyada mevcut iadei muhakeme üzerine verilen Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.9.1988/114-84 sayılı kararın emsal alınmamış olmasının da kanuna uygun ve isabetli görülmesine, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.09.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy