(6136 S.K. m. 1, 12)
Dava: Teşekkül halinde silah ve mermi kaçakçılığı yapmaktan sanıklar F., M., N., Y., M., H., A.'nin yapılan yargılamaları sonunda; H. ve N.'in 2845 sayılı Kanunun 9 ve 18, CMUK.nun 362. maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.
Sanıklar A., M. ve Y.'in 6136 sayılı Kanunun 12/1, 3506 sayılı Kanun, TCK.nun 59. maddeleri gereğince 4'er yıl 2'şer ay ağır hapis, 37.500'er lira ağır para, TCK.nun 31. maddesi gereğince 4'er yıl 2'şer ay süre ile kamu hizmetlerinden yasaklanmalarına,
Sanıklar F. ve M.'in 6136 sayılı Kanunun 12/4, TCK.nun 59/2. maddeleri gereğince 10'ar yıl ağır hapis, 93750'şer lira ağır para cezası ile hükümlülüklerine ve
Sanık M. ile F.'nin ehliyetnamelerinin 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddesi gereğince 6 ay süre ile geri alınmasına, zoralımına dair (Malatya Devlet Güvenlik Mahkemesi)nden verilen 24.5.1990 gün ve 149 esas 85 karar sayılı hükmün süresi içindae Yargıtay'ca CMUK.nun 318. maddesi gereğince sanıklar ve vekilleri ile sanık A. tarafından duruşmalı inceleme isteğinde bulunulan dava evrakı C. Başsavcılığı'nın onama istekli 25.10.1990 günlü tebliğnamesi ile dairemize gönderilmiş oup 28.11.1990 duruşma günü tayin edilerek yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Karar: Sanıklar H. ve M. N. haklarında kurulan görevsizlik kararının temyiz olanağı bulunmadığından vekillerinin sanıklar hakkındaki bu hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca (REDDİNE).
Vekilinin diğer sanıklarla ilgili temyizine gelince;
Sanıklara hükmedilen para cezalarının 2790 sayılı Yasa yerine tarihinde yürürlükte bulunmayan 3506 sayılı Yasayla artırılması, arttırma oranına göre sonuca etkili olmadığından, sanık M.'in suça konu tabanca ve mermileri aracı ile nakletmek suretiyle öteki sanıklar F. ve M. ile maddi ve manevi dayanışma içinde bulunduğu anlaşılmasına karşın, adı geçen sanığın topluluğa dahil olduğu kabul edilip hakkında 6136 sayılı Yasanın 12/2. madde ve fıkrasıyla ceza tayini gerekirken anılan Yasanın 12/1. madde ve fıkrasıyla cezalandırılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak beliren kanaat ve değerlendirilmesine göre vekilinin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü sözlü savunmalarının reddiyle sanık M. hakkındaki hükmün istem gibi (ONANMASINA).
Sanıklar F. ve M. ile ilgili temyiz incelemesine gelince;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak beliren kanaat ve değerlendirilmesine göre yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine. Ancak:
Karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 3684 sayılı Yasanın 6. maddesiyle 6136 sayılı Yasanın 12. maddesinde gerçekleştirilen değişiklik karşısında verilen cezanın silahın mermi kapasitesi nedeniyle arttırılması olanağı ortadan kalkmış bulunmasına karşın suçlarına konu olarak elde edilen tabanca ve mermilerin sayısal açıdan da vehameti söz konusu olmayan sanıklar haklarında 6136 sayılı Yasanın 12/2. madde ve fıkrasıyla tayin edilen cezanın anılan Yasanın anılan maddesinin 4. fıkrasıyla artırılması bozmayı gerektirmiş, vekillerinin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki ileri sürdüğü sözlü savunmaları bu nedenle yerinde görülmüş bulunduğundan sanıklar F. ve M. haklarındaki hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca bu nedenle (BOZULMASINA), ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmeyip CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan her iki sanığın 6136 sayılı Yasanın 12/2. madde ve fıkrası, 2790 sayılı Yasa ve TCK.nun 59. maddesi uyarınca sonuçta 6'şar yıl 8'er ay ağır hapis ve 62.500'er lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına denmek suretiyle haklarındaki hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA).
1- Sanıklar Y. ve A. ile ilgili temyiz incelemesine gelince;
Sanık Y.'in diğer sanık F.'ye ait tabanca ve mermilerin nakline katıldığına ilişkin sanığın kabul etmediği ve somut kanıtlarla da doğrulanmayan emniyet ifadesinin hükme yeterli olmadığı başkaca hükümlülüğüne yeterli kanıt da bulunmadığı gözetilmeden adı geçen sanığın yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Sanık A.'nin sanık F.'nin (M.Y.)'ye tabanca satışına yasanın öngördüğü anlam ve boyutta aracılık ettiğine ilişkin başka kanıtlarla doğrulanmayan kabul etmediği emniyet ifadesi dışında hükme yeterli ve kesin kanıt bulunmadığı ancak H.'e bir adet tabanca bırakma eylemi kanıtlandığı bu koşullarda sanığın eylemi 6136 sayılı Yasanın 1-3. madde ve fıkraları içerisinde değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması bozmayı gerektirmiş, sanıklar vekillerinin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü sözlü savunmaları bu nedenle ileri sürülmüş olduğundan adı geçen sanıklar hakkındaki hükmün bu nedenle (BOZULMASINA), 19.12.1990 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
(YKD Mart 1991)
Full & Egal Universal Law Academy