(466 S. K. m. 4)
Dava: Nas'ı ızrar suçundan sanık olarak Beyşehir Asliye Ceza Mahkemesi'nde yapılan duruşma sonunda, beraatına karar verilen Mustafa'nın tutuklu kaldığı günler için 466 sayılı Kanun gereğince tazminat takdiri hakkındaki vaki isteği üzerine, Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan inceleme sonunda: Davacı tamamen kendi kusurlu davranışları ile tutuklanmasına sebebiyet verdiğinden maddi ve manevi tazminat talebinin reddine dair ittihaz olunan 13.11.1990 gün ve 59 esas, 59 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile 4.7.1991 günü Daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Hüküm tarihinden sonra 18.1.1991 tarihinde yürürlüğe giren 466 sayılı Kanunun 4. maddesini yürürlükten kaldıran 3696 sayılı Kanunun 3. maddesi hükmüne ve özellikle Dairemizce de benimsenen CGK. nun 10.10.1984 gün, 1984/9-193/426 sayılı kararında vurgulandığı gibi beraatla sonuçlanan davada geçerli sayılmayan ikrarın 466 sayılı Kanuna göre açılan davada ret sebebi sayılamayacağı gözetilmeden yazılı düşüncelerle davanın reddine karar verilmiş olması.
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.09.1991 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy