(1412 S. K. m. 308)
Dava: Müessir fiil ve nas'ı ızrardan sanıklar Mehmet, Ayşe, Nazile ile müdahil sanıklar Kemal ve Fatma'nın yapılan yargılanmaları sonunda; bütün sanıkların müessir fiil suçundan hükümlülüklerine ve cezalarının ertelenmesine, ızrar suçundan müdahil sanık Kemal'in hükümlülüğüne ve cezasının ertelenmesine, diğer müdahil sanık Fatma'nın ise ızrar suçundan hükümlülüğüne dair (Zonguldak Birinci Sulh Ceza Mahkemesi)nden verilen 14.7.1992 gün ve 1990/799 esas 1992/615 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı ile müdahil sanıklar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 26.2.1993 tarihli tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Sanık Ayşe müdahil müşteki Kemal'e karşı müessir fiil suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteği bulunmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.
10.12.1941 tarih 34/30 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında açıklandığı üzere taraflardan birisinin memurluk sıfatını taşıması nedeniyle TCK.nun 251, 271, 273 ve 281. maddelerinin uygulanmasını gerektiren davaların Asliye Mahkemelerinin görevleri içerisinde olmasına, C. Savcılığının sanık Mehmet'e mağdur Kemal'e karşı işlediği iddia ve kabul edilen müessir fiil suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili temyizin TCK.nun 271. maddesinin uygulanmamış olmasına yönelik bulunmasına göre, hükmedilen cezanın türü ve tutarına nazaran uygulama bakımından temyiz olanağı yoksa da, göreve ilişkin kurala aykırılığın CMUK.nun 308. maddesinde gösterildiği üzere tam kanunsuzluk sayılmasına nazaran davaya bakma görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğunun düşünülmemesi,
Yasaya aykırı ve C. savcısı ile müdahil sanıklar vekilinin temyiz itirazları öncelikle bu nedenle yerinde görüldüğünden başka yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 9.6.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy