(765 S. K. m. 19, 513) (1412 S. K. m. 260)
Dava: TCK.nun 513. maddesine aykırılıktan sanık Ahmet Çakır'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ve ertelemeye dair (ERÇİŞ) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 16.11.1994 gün ve 135 esas, 424 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 16.05.1995 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak:
CMUK.nun 260. maddesine göre hükmün gerekçesinde TCK.nun tatbik olunan maddelerinin ve ceza miktarının tayininde alınan kıstasların gösterilmesi esas olup, sanığa hapisle birlikte hükmedilen ağır para cezasının TCK.nun 19. maddesi gereğince 20.000 TL. iblağından sonra suç tarihindeki katsayıyı göre 13 misli çoğaltılması gerekirken, temel para cezasının 117.000 TL. ye çıkarıldıktan sonra 260.000 TL.ya tamamlanması biçiminde bir gerekçeyle ve hüküm yerinde herhangi bir indirim maddesine dayanıldığına işaret edilmeden cezanın 1/6 oranında eksik ifadesi ve sonuç para cezasının fazla belirlenmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanığın bir neden dayanmayan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı netice ceza yününden kazanılmış hak saklı tutularak istem gibi (BOZULMASINA), 08.06.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy