(2004 S. K. m. 337)
Dava: Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak ve mal beyanında bulunmamaktan sanık L.B.'nin yapılan yargılanması sonunda; İİK'nun 388. maddesu uyarınca beraatine, İİK'nun 337. maddesi uyarınca 10 gün hafif hapis cezasıyla hükümlülüğüne, İİK'nun 338. maddesi uyarınca beraatine dair Kahramanmaraş İcra Ceza Mahkemesi'nden verilen 19.06.1996 gün ve 32 esas, 436 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müşteki vekili vesanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile 20.11.1996 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Yalan beyanda bulunmak suçundan yapılan yargılamaya, mahkemenin dosya içeriğine uygun beliren kanaat ve değerlendirmesine, incelenen dosya içeriğine göre müşteki vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında bu suçtan kurulan beraat hükmünün ONANMASINA,
Sanığın mal beyanında bulunmamak suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyizine gelince;
Sanığa, sorgusu sırasında CMUK'nun 135. maddesindeki yasal hakları hatırlatılmamak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönler incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.12.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy