(6136 S. K. m. 13) (765 S. K. m. 59) (647 S. K. m. 4)
Dava: 6136 Sayılı Kanuna aykırılık ve kavgada korkutmak amacıyla silah çekmekten sanıklar Hakkı U. İsmail U.'un yapılan yargılanmaları sonunda: Sanık İsmail U.'un hükümlülüğüne, ertelemeye ve zoralıma, diğer sanık Hakkı U.'un TCK.nun 46. maddeleri uyarınca bir akıl hastanesinde muhafaza ve tedavi edilmesine dair Tercan Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.3.1996 gün ve 60 esas, 16 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Üst C. Savcısı ve Yerel C. Savcıları tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile 3.12.1996 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: 1 - Sanık İsmail U. hakkında verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak:
Sanık hakkında 6136 Sayılı Yasaya aykırılıktan hüküm kurulurken: TCK. nun 59. maddesi ile yapılan uygulama sonrası hapis cezasının 10 ay yerine, 10 ay 4 gün olarak, ağır para cezasının ise 216.666 lira yerine, 216.667 lira olarak fazla tayini,
Yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK. nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK. nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 6136 sayılı Yasaya aykırılıktan hüküm kurulurken, TCK. nun 59. maddesi ile yapılan uygulama sonrası sanığa verilen hapis cezasının 10 aya, temel ağır para cezasının ise 216.666 liraya, 647 Sayılı Yasanın 4. maddesinin uygulanmasından sonra bu suçtan tayin olunan toplam ağır para cezasının 1.716.666 liraya, her iki suçtan verilen toplam ve sonuç ağır para cezasının ise 1.841.666 liraya indirilmesi suretiyle su sanık hakkındaki hükmün düzeltilerek ONANMASINA,
2 - Sanık Hakkı U. hakkında verilen hükme yönelik temyize gelince;
Tıbben akıl hastalığı nedeniyle ceza ehliyetine sahip olmayan sanık hakkında TCK. nun 46. maddesi gereğince ceza verilemeyeceği ön görüldüğü halde, bu konuya ilişkin herhangi bir hüküm verilmeden bir akıl hastanesinde şifası tıbben tebeyyün edinceye kadar muhafaza ve tedavi edilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş Üst C. Savcısı ve Yerel C. Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.12.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy