(765 S. K. m. 10, 513)
Dava: 3091 Sayılı Kanuna aykırılık ve Hakkı olmayan yere tecavüzden sanık Hüseyin Arslan'ın yapılan yargılanması sonunda; 3091 Sayılı Kanuna aykırılıktan hükümlülüğüne, TCK.nun 513/2. maddesine aykırılıktan beraatine dair (KIRKLARELİ) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 4.7.1995 gün ve 665 esas, 296 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 24.4.1996 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Sanık hakkında verilen beraat hükmünün temyize yetkisi bulunmadığından, 3091 Sayılı Yasaya aykırı davranıştan verilen hükme hasren yapılan incelemede:
3091 Sayılı Yasaya aykırı davranış suçunun oluşabilmesi için 1. men kararının infazından sonra aynı yere yeniden tevavüzün ve buna ilişkin bir men kararı verilip bunun infazının zorunlu koşul olduğu göz önüne alınarak, sanığın aynı yere yeniden elatıp-atmadığı ve hakkında verilmiş 2. bir men kararı bulunup-bulunmadığı araştırılarak varsa men ve infaz evraklarının getirtilip, dosya içerisine konulup, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı biçimde eksik soruşturmayla hüküm kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 20.5.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy