(6136 S.K. m. 13) (765 S.K. m. 264)
Dava: 6136 Sayılı Kanuna aykırılık ve tehditten sanık Bekir Özbey'in yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne ve zoralıma dair (MERSİN) 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.7.1995 gün ve 288 esas, 546 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile 21.5.1996 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: 1 - Müdahil vekilinin 6136 Sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, bu suça ilişkin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi (REDDİNE),
2 - Tehdit suçundan verilen hükümle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde:
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;
Sanık Bekir Özbey'in müdahil Ramazan'ın küçük yaştaki kızını kaçırıp evlendiği, ancak geçimsizlik nedeniyle eşinin babasının evine sığındığı, olay gecesi saat 23.15 sıralarında sanığın bu eve giderek karısını almak istediği, olumlu karşılık görmeyince de ruhsatsız silahını mağdurun evine camlarını kıracak biçimde tevcihle 9 el boşalttığı anlaşılmakla;
Sanığın hukuki durumunun; Mersin ili Alsancak mahallesi, 712 sokakta, gece yarısı bütün mahalle ve hane halkında korku, kaygı ve panik yaratacak biçimde silahla ateş etme niteliğinde kabulü ile TCK.nun 264/7. madde ve fıkrası kapsamında değerlendirilmesi isabetli olacak iken, oluşun vehamet ve boyutlarıyla bağdaşmayacak suç ve ceza arasındaki adil ölçüyü yansıtmayacak bir niteleme ile eylemin TCK.nun 191/son madde ve fıkrası kapsamında yorumlanıp, yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,
Bozmayı gerektirmiş müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 27.6.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
(YKD OCAK 1997)
Full & Egal Universal Law Academy