(1412 S. K. m. 310) (2004 S. K. m. 337, 353) (825 S. K. m. 28, 40)
Dava: Mal beyanında bulunmamaktan sanık A.'nin yapılan yargılanması sonunda; İİK. nun 337. maddesi uyarınca 10 gün hafif hapis cezasıyla hükümlülüğüne dair (Kayseri İcra Ceza Mahkemesi)'nden verilen 15.10.1997 gün ve 1677 esas, 2187 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi O Yer C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile 11.3.1998 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: 825 sayılı Ceza Kanununun yürürlüğe konulmasına ilişkin Yasanın, 469 sayılı Kanunun 5. maddesiyle değişik ve "teşkilat ve usule ilişkin hükümlerin Ceza Kanununa uyumu" başlığı altında yer alan 28. maddesinde: Ağır Ceza Savcılarının mülhakatındaki Asliye ve Sulh Mahkemeleri kararları aleyhine 30 gün zarfında itiraz ve temyit yetkisini haiz olacakları, Merkez Mahkemelerindeki Kararları karşı Yasada belirlenen sürelerin geçerli olacağı öngörülmüş, 40. maddesinde sair yasaların bu yasaya muhalif hükümlerinin geçerli olmadığı belirtilmiş CMUK. nun 310 maddesinde ise tefhim tarihinden itibaren (1) ay içinde temyiz olanağı ve kısıtlaması getirilmiş olmakla, acele işlerden olan icra suçlarında Yerel C. Savcısına tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük temyiz süresi tanıyan İİK. nun 353. maddesinin de bu kısıtlamalar çerçevesinde değerlendirilmesi gerekeceği, süre koşulunun temyiz davasının şartı bulunduğu, C. Savcılarının Tetkik Mercii Kararlarını da 30 gün içinde temyiz edebilecekleri, 7 günlük temyiz süresinin bu zaman dilimi içerisinde başlayıp biteceği, aksine düşüncenin C.Savcılarına usulün elverdiği sonsuza dek temyiz hakkı tanıma biçiminde yorumlanabileceği belirlenmekle, Yerel C.Savcısının azami süre limitini aşan temyiz isteminin (REDDİNE), 26.3.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy