(765 S. K. m. 522) (1412 S. K. m. 327, 343)
Dava: Köy yoluna tecavüz etmek suçundan sanık Eşref ....'un cezalandırılmasına dair Balıkesir 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 11.9.1997 gün ve 1997/320420 sayılı kararın Yargıtay 8. Ceza Dairesince 19.10.1998 tarih ve 1998/115551358 sayılı ilamıyla onanarak kesinleşmesini müteakip vaki iadei muhakeme talebinin reddine mütedair aynı mahkemece verilen 21.4.1999 gün ve 1997/320420 sayılı karara karşı yapılan itirazın keza reddine ilişkin BALIKESİR 2. Asliye Ceza Mahkemesince ittihaz olunan 3.5.1999 gün ve 1999/61 müt. sayılı kararı ve dosyası incelendi:
Muhakemenin iadesi talebi ile ilgili olarak sanık vekili tarafından ibraz olunan 16.11.199913.4.1999 günlü dilekçelerde ileri sürülen ve sanığın aynı yerle ilgili başka şikayet üzerine, Balıkesir 1. Sulh Ceza Mahkemesince yargılanıp mahkemenin 28.5.1998 gün ve 1998/197398 sayılı kararıyla beraat ettiğine ve anılan mahkeme tarafından mahallinde yapılan keşif sonucunda bilirkişi tarafından düzenlenen 8.5.1998 tarihli raporda da, sanığın suç konusu 16511654 nolu parseller arasında kalan yola herhangi bir tecavüzünün bulunmadığına ilişkin hususların, tahkik ve tespiti suretiyle ortaya çıkacak durumun CMUK.nun 327. maddesinde öngörülen yeni vaka veya yeni delil niteliğinde olabileceği ve bunların evvelce irad edilen delillerle birlikte nazara alındıkları takdirde adı geçen sanık lehine bir durum meydana getirebilecek mahiyette olabileceği cihetle, duruşma açılmaksızın muhakemenin iadesi talebinin reddine dair karara vaki itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar ittihaz edilmemiş bulunulmasında isabet görülmediğinden bahisle CMUK.nun 343. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31.5.1999 gün ve 12150 sayılı yazılı emirle bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığından 7.6.1999 gün ve YE/65303 sayılı tebliğname ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi :
Karar: Sanığın, 1998/197 esas sayılı dosyada 11.12.1995 günlü iddianame konusu olan 1994 yılında samanlık ve hayvan damı yapılmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan yerin, 744 nolu parselin kuzeyine, 1651 ve 1654 parsellerin doğusuna düşen 32 m2'lik bir alan olup, ark niteliğinde saptanması nedeniyle beraat ettiği, iadei muhakeme konusu yapılmak istenen 1997/320 esas sayılı dosyada ise tecavüz edilen yerin 1651 ve 1654 sayılı parseller arasında kalan kadim köy yolunun 154 m2'lik alanı bulunduğu, suç tarihinin 16.10.1995 olduğu, dava konularının farklı bulunduğu, sanığın mahkum edildiği davada yolu beton sütunlarla demir kapı yaparak kapattığını açıkça ikrar ettiği, sonradan demir kapıyı da söktüğü, tecavüze konu yerin m2'sinin 10.000.000 lira olduğunun sanık tarafından keşifte kabul olunduğu, TCK.nun 522. maddesinin uygulanış biçiminin doğru olduğu, diğer hususların iki kez yapılan temyiz incelenmesinde değerlendirildiği anlaşılmıştır.
Hükümlü vekilinin iadei muhakeme talebi CMUK.nun 327. maddesinde belirtilen neden ve koşulları içermediğinden, talebin reddine ilişkin Balıkesir Sulh Ceza Mahkemesinin 21.4.1999 gün ve 1997/ 320 esas, 420 karar sayılı kararı ile bu karara karşı vaki itirazın reddine ilişkin Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 3.5.1999 gün ve 1999/61 müt. sayılı kararı usul ve yasaya uygun görülmekle,
Sonuç: Yazılı emre atfen düzenlenen tebliğnamede dermeyan olunan hususlar varit bulunmadığından, CMUK.nun 343. maddesi gereğince yazılı emirle bozma isteminin (REDDİNE), 21.6.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy