(1412 S. K. m.307, 308, 343)
Dava: Devletin Askeri Kuvvetlerini alenen tahkir ve tezyif etmek suçundan sanık Nurullah'ın beraatine dair (Ankara ikinci Ağır Ceza Mahkemesi) nce verilen 13.4.2000 tarih ve 2000/10-87 sayılı kararın;
Tüm dosya kapsamına göre sanık tarafından yazılan "Her Şey Türkiye için Milli Stratejik Konsept" başlıklı kitapta, Türk Silahlı Kuvvetleri hakkında eleştirilere de yer verildiği, ancak anılan kitabın 26. sayfasında derin devlet kavramı ele alınırken "...silah gücünü istismar eden bu oligarşik gücün ekonomik, bürokratik ve medyatik gücü karşısında sessiz çoğunluğun sesi cılız bırakılmaktadır. Medya - Mafya - Sermaye ve Asker ilişkisi derin Devlet denen oligarşik yapının temellerini oluşturmaktadır. Kullanılan terminoloji Atatürkçülüktür, Laikliktir, Cumhuriyettir..." şeklinde ifadelere yer verildiği, ayrıca, Türk Silahlı Kuvvetlerinin yabancı ülkelerin çıkarlarını koruyan ve mafya ve belli bir sosyal sınıfla birlikle hareket eden bir kurum gibi gösterilmek suretiyle de "bir kısım askerin" değil genel olarak Türk Ordusunun hedef alındığı ve kullanılan ifadelerin tahkir ve tezyif edici nitlikte bulunduğu gözetilmeden yazılı olduğu şekilde gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmiş olunmasında isabet görülmediğinden bahisle CMUK.nun 343.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 28.6.2000 gün ve 17755 sayılı yazılı emrine atfen C.Başsavcılığının 6.7.2000 gün ve 94951 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelendi:
Karar: Somut olayda "HER ŞEY TÜRKİYE İÇİN MİLLİ STRATEJİK KONSEPT" başlıklı kitap içeriği ve bütünlüğü ile değerlendirildiğinde, Devletin askeri kuvvetlerini alenen tahkir ve tezyifi suçunu oluşturmayıp görüşlerin eleştiri mahiyetinde olduğu ve isnat olunan suçun unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece kabul edilerek bu nedenle beraat kararı verildiği anlaşılmaktadır.
CMUK.nun 343.maddesinin 1.fıkrasında, Hakim tarafından ve mahkemelerden verilen ve Yargıtayca incelenmeksizin kesinleşen karar ve hükümlerde kanuna muhalefet edilmişse yazılı emir yoluna başvurulabileceği belirtilmiş, 307.maddesinde hukuki bir kaidenin uygulanmaması yada yanlış uygulanması kanuna muhalefet olarak tanımlanmış 308.maddede gösterilen sekiz halde ise kanuna mutlak muhalefet bulunduğu öngörülmüştür.
26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da değinildiği gibi yazılı emir konusu olabilecek kanuna muhalefet halleri uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usul hatalarıdır. Yine öğretide de hakimin takdirine, ait fiile meselelerden dolayı yazılı emir yoluna başvurulamıyacağı kabul edilmektedir.
Sonuç: Yukarıda belirlemelerin ışığında ve olayda CMUK.nun 307 ve 308.maddelerinde gösterilen hallerin söz konusu olmadığı da nazara alındığında tüm deliller toplanıp suça konu kitap bütünüyle değerlendirildikten sonra verilen beraat hükmüne ilişkin olarak mahkemece takdirde yanılgıya düşünüldüğünde bahisle yazılı emir yoluna başvurma imkanı bulunmadığından yazılı emre atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteğinin (REDDİNE) dosyanın gereği için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 11.9.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy