(3091 S. K. m. 15) (765 S. K. m. 513, 522)
Dava: Hakkı olmayan yere tecavüzden sanık H. yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne dair Narman Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 2.12.1999 gün ve 41 esas, 92 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Üst C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığındantebliğname ile 14.11.2000 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü;
Karar: 1- Sanığın suça konu taşınmaza men kararına karşın birden fazla tecavüz ettiği ve 3091 Sayılı Yasa gereğince hakkında dava açılması için idarece ilgili belgeler gönderilip suç duyurusunda bulunulduğuna göre, öncelikle anılan yasanın 15. maddesinin uygulama koşulları araştırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, ilk tecavüzde yada 3091 Sayılı Yasanın koşullarının bulunmaması halinde uygulanması olası bulunan TCK. nun 513. maddesi uyarınca hüküm kurulması,
2- Kabule göre sanığın el attığı yerin suç tarihindeki değerinin pek hafif kabul edilmesi karşısında, hükmolunan cezanın TCK' nun 522. maddesi metnindeki sıralamaya göre en az yarısını aşacak biçimde bir oranın esas alınıp 2/3e kadar indirim yapılması zorunluluğu gözetilmeden, sadece takdire dayanılarak l/3 oranında indirimle yetinilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, Üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi bozulmasına, 09.07.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy