(765 S. K. m. 513, 522, 95) (3091 S. K. m. 15)
Dava: Hakkı olmayan yere tecavüzden sanık M. Bölükbaşı'nın yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne ve erteli cezanın aynen infazına dair (DOĞANŞEHİR) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.4.2000 gün ve 145 esas, 67 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 25.4.2001 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak,
1- Sanığın ilk kez 1995 yılında 156 parsel nolu köy merasının 15000 metrekarelik yerini bahçe yapmak suretiyle tecavüz ettiği, 1. tecavüzünün 3.5.1995 gün ve 11 sayı ile idarece men edildiği, men kararının 5.5.1995'te usulen infaz edildiği ve TCK.nun 513/2. maddesine aykırılıktan dava açılıp mahkum edildiği, buna rağmen aynı yere suç tarihinde yeniden el attığı, 2. tecavüzünün de 4.6.1999 gün ve 8 sayı ile men kararına bağlandığı, 2. men kararının da 7.6.1999 tarihinde infaz edildiği ve suç duyurusu üzerine TCK.nun 513/2. maddesi uyarınca dava açıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda sanığın usulüne uygun olarak verilen ve infaz edilen men kararları gereğince kamu malları yönünden daha ağır ve ayrıcalıklı hükümler getiren 3091 Sayılı Yasanın 15. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, yazılı biçimde TCK.nun 513/2. ve 522. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Hükümden sonra yürürlüğe giren 4616 Sayılı Yasa karşısında suç tarihi ve suçun niteliğine göre erteli mahkumiyetin TCK.nun 95/2. madde ve bendi uyarınca aynen çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kazanılmış haklar saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 9.5.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy