(4616 S. K. m.1) (647 S. K. m.19)
Dava: Piyasaya sahte para sürmek suçundan (Muğla Ağır Ceza Mahkemesi)nin 2.6.1999 gün, 1999/84-201 sayılı kararı ile 2 yıl 8 ay hapis cezasına hükümlü Hüseyin'in işbu cezasından dolayı 4616 sayılı Kanun uyarınca şartla tahliye edilmesi yönündeki talep üzerine, hükümlünün mağduriyetine neden olunmaması bakımından tahliyesine, cezanın infazının gerekip -gerekmeyeceği konusunda asıl hükmü veren mahkemece karar verilmesi zorunlu olduğundan bu konuda karar ittihazına yer olmadığına ilişkin Denizli ikinci Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2001 gün 2001/528 D.İş sayılı kararına vaki itirazın reddine dair Denizli Birinci Ağır Ceza Mahkemesinin 24.1.2002 gün 2002/48 D.iş sayılı kararı ve dosyası ile ilgili olarak;
Tüm dosya kapsamına göre, hükümlünün 4616 sayılı Kanun uyarınca şartla tahliye edilmesine ilişkin talep üzerine esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde verilen karara itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle CMUK.nun 343. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza işleri Genel Müdürlüğünün 5.3.2002 gün ve 8816 sayılı yazılı emirle bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığından 19.3.2002 gün ve YE/37759 sayılı tebliğnamesi ile dairemize tevdi kılınmakla incelendi.
Karar: 4616 sayılı Yasaya göre, şartla salıverme kararının, hükmü veren mahkemece verilmesi gerektiği biçimindeki düşünce, "şartla salıverme" kararının mümkün olan çabuklukta verilmesi gerektiğine ilişkin niteliğine uygun olmadığı gibi, söz konusu yasada bu kararın hükmü veren mahkemece verileceğine dair hüküm de bulunmamaktadır. Anayasa Mahkemesinin 18.7.2000 gün ve 4-332 sayılı kararı ile anılan yasa hükümlerinden yararlanabilmek için koşul öngören 1. maddesinin 6 bendi iptal edilip açıklanmış; 9 bendi de kararın Resmi Gazetede yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmek üzere iptal edilmiş ve bu karar 27 Ekim 2001 günlü Resmi Gazete'de yayımlanmıştır. 4616 sayılı Yasaya göre şartla salıverme kararı vermesi istenen mahkemenin yapması gereken araştırma bulunduğu takdirde hükümlünün cezasını çekmekte bulunduğu yer mahkemesince de böyle bir araştırma yapılması mümkündür. Bu nedenlerle, hükümlünün cezasını çekmekte olduğu yerdeki görevli mahkemenin 4616 sayılı Yasaya göre şartla salıverme kararı verme yetkisi bulunduğu gözetilmeyerek itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi.
Sonuç: Yasaya aykırı, yazılı emre dayanan tebliğname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden Denizli Birinci Ağır Ceza Mahkemesinin 24.1.2002 gün ve 2002/48 D.iş sayılı kararının CMUK.nun 343. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına gönderilmesine, 4.4.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy