(765 S. K. m. 513, 522) (5237 S. K. m. 154, 145)
Dava: Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık Süleyman'ın yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne dair ( BESNİ ) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2002 gün ve 152 esas, 331 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 1.9.2003 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Sanığın tekerrüre esas infaz edilmiş geçmiş hükümlülüğü bulunduğu halde, hakkında TCK.nun 81. maddesiyle uygulama yapılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;
1- Suça konu yerin suç tarihi itibariyle 400 milyon lira olan değerinin paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşullarına göre "hafif" olduğu halde, "normal" kabul edilmek suretiyle hükmolunan cezada TCK.nun 522. maddesi uyarınca indirim yapılmaması sonucu fazla ceza tayini,
2- Uygulamaya göre de;
4806 Sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK.nun 30. maddesinin 2. fıkrasındaki "bir" sözcüğünün "bin" olarak değiştirilmiş bulunması karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada "bin" lira küsurunun atılması zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 9.3.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy