(1412 S. K. m. 317) (765 S. K. m. 522, 30) (4806 S. K. m. 1)
Dava: Hakkı olmayan yere tecavüzden sanık Aziz G.'ın yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne dair Besni Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 26.2. 2003 gün ve 143 esas, 66 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi üst C.Savcısı ve sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 19.11.2003 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü;
Karar:
1- Sanık temyiz dilekçesini süresi içinde vermediğinden, temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi oybirliği ile (REDDİNE),
2- Üst C.Savcısının temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak,
a) Olayda eylemin temadi etmiş olması ve yargılama sırasında tecavüzün sürdüğünün tanık beyanlarından anlaşılması karşısında, suç tarihinin iddianame tarihi olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01.03.2001 biçiminde yanlış gösterilmesi,
b) Suça konu yerin suç tarihindeki değerinin mahalli bilirkişiden sorularak tespiti ile sanık hakkında TCK.nun 522. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, teknik bilirkişinin bildirdiği değer esas alınarak hüküm kurulması,
c) 4806 Sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK.nun 30. maddesinin 2. fıkrasındaki "bir" sözcüğünün "bin" olarak değiştirilmiş bulunması karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada "bin" lira küsurunun atılması zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.03.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy