(765 S.K. m.513)
Dava: Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık Hüseyin'in yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ve ertelemeye dair ( KARGI ) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 27.3.2002 gün ve 81 esas, 27 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 4.3.2003 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;
1- Dosya içeriğinden, suça konu yolun köylünün müşterek istifadesine terkedilen umumi köy yolu olmayıp müşteki ve sanığın müştereken kullandığı yol olduğunun anlaşılması karşısında; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Uygulamaya göre de;
a ) 30.5.2001 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 1-5.4.2001 olarak yanlış gösterilmesi,
b ) 4806 Sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK.nun 30. maddesinin 2. fıkrasındaki "bir" sözcüğünün "bin" olarak değiştirilmiş bulunması karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada "bin" lira küsurunun atılması zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 2.3.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy