(765 S. K. m. 243, 245) (5237 S. K. m. 7) (5252 S. K. m. 9, 12)
Dava: Cürmünü söyletmek için işkence yapmak suçundan sanıklar Mehmet T., Adem Kama'nın yapılan yargılanmaları sonunda; beraatlerine dair Bafra Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 5.3.2003 gün ve 90 esas, 27 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi yerel C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 16.12.2003 günü daireye gönderilmekle incelendi:
Karar: 1- Mağdur Salih Z.'nin, emniyet odasına giriş sırasında alınan doktor raporunda vücudunda darp ve cebir izinin olmadığı belirtilmiş, çıkış sırasında alına doktor raporunda belirlenen saçlı deri üzerindeki yaranın nedeni de, kendisi tarafından imzalanan 18.08.2000 tarihli tutanakta kazaen pencereye çarpma olarak belirtilmiş ve bu yara dışında da vücudunda başka herhangi bir darp ve cebir izine rastlanılmadığının anlaşılmış olması karşısında, sanıkların mağdur Salih Z.'ye yönelik işkence eylemlerinin oluştuğunu gösterir kesin, somut ve vicdani kanıyı oluşturan delil elde edilemediğinden, mahkemece verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerel C.Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, mağdur Salih Z.'ye yönelik eylem nedeniyle sanıklar hakkında verilen beraat hükmünün oybirliği ile ONANMASINA,
2- Sanıkların mağdurlar Ersin B. ve Mehmet S.'ya yönelik eylemlerinden verilen hükümlere ilişkin temyize gelince;
İfadeleri sanıklar tarafından alınan mağdurlar Ersin ve Mehmet'in, mazot kaçakçılığı şüphesi ile 16.08.2000 günü saat 16.30 da yakalanıp, aynı gün saat 19.00 da emniyet odasına alındıkları halde, emniyet odasına giriş doktor raporlarının 17.8.2000 günü saat 02.50-03.20 arasında alındığı, sanıkların mağdur Ersin ve Mehmet'e, suçlarını söyletmek amacı ile gözlerini bağlayarak sürekli gezdirmek ve dayak atmak suretiyle işkence yaptıkları; emniyet ve nezaret odası defteri, mağdurlar Ersin ve Mehmet'in aşamalarda değişmeyen tutarlı beyanları ve bu beyanlarla örtüşen doktor raporları ve tüm dosya içeriği ile kanıtlandığı halde, dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile beraat kararı verilmesi,
Buna göre de;
5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesinde zaman bakımından uygulama, 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul kurallarının düzenlenmesi, aynı Kanunun 12. maddesi ile 765 Sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlükten kaldırılması, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve bu Kanunların hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında;
5237 Sayılı Kanunun 7. ve 5252 Sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanıkların hukuki durumunun 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş yerel C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 11.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy