(765 S. K. m. 513) (5237 S. K. m. 154)
Dava: Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık Cuma'nın yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne ve ertelemeye dair ( ÜRGÜP ) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 17.4.2002 gün ve 21 esas, 138 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 4.3.2003 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: 1- Ürgüp Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/250 esas, 1997/370 karar sayılı ilamı ile sanığa ait 385 ada, 2 parsel sayılı taşınmazdan müşteki lehine 208 m2'lik yere geçit hakkı tesisi kararı verildiği, müştekinin bu karar gereğince geçit hakkı verilen yer sınırına tel örgü çektiği ve sanığın da mülkiyeti kendine ait geçit hakkı tesis edilen bu yerdeki telleri kopararak arazisine geçme eyleminin hukuki anlaşmazlık niteliğinde bulunduğu ve atılı suçun oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Kabule göre de;
4806 Sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK.nun 30. maddesinin 2. fıkrasındaki "bir" sözcüğünün "bin" olarak değiştirilmiş bulunması karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada "bin" lira küsurunun atılması zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.2.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy