(765 S. K. m. 30) (1412 S. K. m. 321, 322) (6136 S. K. m. 13)
Dava: 6136 Sayılı Kanuna aykırılık, tefecilik ve ihkak-ı hak suçlarından sanıklar Ramazan D., Muhittin D., Osman D.'nin yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar Ramazan ve Osman'ın 6136 Sayılı Kanuna aykırılık suçundan hükümlülüklerine ve zoralıma, sanık Ramazan ve Muhittin'in tefecilik, ihkak-ı hak suçlarından beraatlarına dair Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.6.2002 gün ve 58 esas, 436 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar Ramazan ve Muhittin vekili ile müdahiller vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 1.4.2003 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü;
Karar: 1- Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, müdahiller vekilinin sanıklar Muhittin D. ve Ramazan D. haklarında belgesi bulunmadığı halde ödünç para vermek suretiyle tefecilik ve ihkak-ı hak suçlarından kurulan beraat hükümlerinin istem gibi oybirliğiyle ONANMASINA,
2- Sanık Ramazan D. hakkında 6136 Sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmü müdahiller vekilinin temyiz yetkisi bulunmadığından, güvence akçesinin infazdan sonra iadesi yerine hüküm kesinleştiğinde iadesine karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık Ramazan'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hakkındaki hükmün oybirliğiyle ONANMASINA,
3- Sanık Osman hakkındaki hükme yönelik incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak,
4806 Sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK. nun 30. maddesinin 2. fıkrasındaki bir sözcüğünün bin olarak değiştirilmiş bulunması karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada bin lira küsurunun atılması zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK. nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 Sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen temel ağır para cezasının 142.365.000 liraya ve 647 Sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca da hürriyeti bağlayıcı cezanın beher günü 4.745.000 liradan para cezasına çevrilerek toplam ve sonuç ağır para cezasının 1.874.290.000 liraya indirilmesi suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy