(765 S. K. m. 30, 522)
Dava: Hakkı olmayan yere tecavüzden sanık Ramiz'in yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ve ertelemeye dair Şebinkarahisar Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 30.5.2001 tarih ve 5 esas, 43 karar s. hükmün süresi içerisinde Yargıtay'ca tetkiki sanık ve Yerel C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile 16.4.2002 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü;
Karar: 1- Kadastro tespiti sırasında dere yatağı olarak belirlenen taşınmazın mer'a, harman yeri, yol, sulak gibi öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış yerlerden olup olmadığı ve niteliği tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla mahkumiyet hükmü kurulması,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
a) TCK. nun 522. maddesinin uygulanması sırasında indirim, hükmolunan temel ağır para cezası yerine suça konu taşınmazın belirlenen değeri üzerinden yapılıp, bulunan miktarın da ağır para cezası olarak tayini suretiyle noksan ağır para cezasına hükmedilmesi,
b) 4806 s. Kanunun 1. maddesi ile TCK. nun 30. maddesinin 2. fıkrasındaki bir sözcüğünün bin olarak değiştirilmiş bulunması karşısında sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada bin TL. küsurunun atılması zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş C.Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK. nun 326. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak koşuluyla hükmün bu nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 18.06.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy